Van VMBO naar HBO - Isa vond via een omweg haar droombaan tussen kinderen en honden

"Hier kreeg ik de ruimte om te groeien"

Jabeek - Nog voordat Isa Houtvast (24) iets zegt, komt Dante al enthousiast op me af. De vriendelijke Nova Scotia Duck Tolling Retriever zoekt direct contact en kwispelt onverstoorbaar door de ruimte. Isa glimlacht: "Dat doet ze eigenlijk altijd." Juist die onbevangen houding helpt kinderen om zich veilig genoeg te voelen en zichzelf te laten zien. Voor Isa is de combinatie van kinderen en dieren haar droombaan. Ze werkt als jeugdzorgwerker bij Begeleiding met 4 Poten BV in Jabeek, waar zij gespecialiseerde dier-ondersteunde therapie en coaching verzorgt. Opvallend genoeg wist ze jarenlang niet eens dat dit beroep bestond.

Wie haar nu vlot pratend en vol zelfvertrouwen ziet, kan zich nauwelijks voorstellen dat ze op school vaak aan zichzelf twijfelde. Nederlands en Engels kostten haar veel meer moeite dan haar klasgenoten. Terwijl anderen hun huiswerk al af hadden, zat Isa nog te ploeteren. "Ik vroeg me steeds af waarom het bij mij zo moeizaam ging. Ik moest veel meer uren maken om hetzelfde resultaat te halen."

Na haar vmbo-t droomde ze van de havo en de pabo; ze wilde dolgraag juf worden. Het advies om eerst naar het mbo te gaan, viel daarom rauw op haar dak. "Dat vond ik echt heel jammer." Pas op het mbo kwam de verklaring. Uitgerekend een rekendocent zei op een dag: "Volgens mij heb jij dyslexie." Onderzoek bevestigde zijn vermoeden. Als Isa eraan terugdenkt, wordt haar blik serieus. "Ik werd er emotioneel van. Ineens begreep ik waarom ik al die jaren zo hard moest vechten. Alles viel op zijn plek." De diagnose veranderde niets aan haar doorzettingsvermogen, maar wel aan haar studiemethode. Ze kreeg extra tijd bij examens en computerondersteuning. "Voor het eerst liep ik niet meer voortdurend achter de feiten aan."

Meteen baan na stage

Isa liet zich niet stoppen door haar dyslexie. Zonder vertraging rondde ze eerst het mbo en daarna de hbo-opleiding Pedagogiek af. "Ik ben echt een vechtertje. Misschien werkte ik harder dan anderen, maar uiteindelijk haalde ik gewoon goede cijfers." Tijdens haar studie maakte ze kennis met Begeleiding met 4 Poten in Jabeek. Het concept fascineerde haar meteen. Toen ze er anderhalf jaar stage mocht lopen, greep ze die buitenkans. "Voor de kinderen waarmee je werkt, is vertrouwen ontzettend belangrijk. Dan helpt het niet als een kind steeds een nieuw gezicht ziet." Na haar afstuderen kon ze meteen aan de slag bij deze werkgever.

Toch was ze bij de start van haar baan best onzeker. Ze lacht: "Ik dacht echt: kan ik dit wel? Ineens was ik geen stagiaire meer, maar zélf verantwoordelijk." Dat gevoel bleek gelukkig van korte duur. "Mijn collega’s en leidinggevende namen de tijd voor me. Hier kun je onzekerheden gewoon bespreken. Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen iedere week."

Spiegelen met honden

Dante ligt inmiddels rustig vlakbij Isa. Haar rust typeert haar werk. Ze begeleidt kinderen met onder meer autisme, ADHD, onzekerheid, een laag zelfbeeld of schoolverzuim. De hond is geen hulphond, benadrukt ze. "Ze is van mezelf en in het dagelijks leven dus ook gewoon een normale huishond, maar ze is wel uitgebreid getest op karakter en geschiktheid. Net zoals alle honden die wij inzetten binnen de organisatie." Als Dante onrustig wordt door het gedrag van een kind, gebruikt Isa dat in de sessie. "Ik vraag dan waardoor die onrust komt. Zonder dat ze het direct doorhebben, leren kinderen via de hond heel veel over zichzelf."

Verder leren de jongeren via gerichte oefeningen nieuwe vaardigheden aan. Na elke sessie reflecteren ze samen met de begeleidster op wat ze hebben geleerd. Regelmatig merkt Isa hoe sterk de band tussen de kinderen en Dante wordt. "Sommigen komen na afloop van een traject speciaal terug voor een aai of bezoekje." Het mooiste moment volgt aan het einde van een begeleidingstraject. Als kinderen bloedserieus zeggen dat de hond vandaag zo hard heeft gewerkt, laat Isa hen inzien hoeveel ze zélf hebben gedaan. "Als ze dat beseffen en trots worden op zichzelf, weet ik weer waarom ik dit werk zo mooi vind."